Osnovna škola Anta Bogićević

            Osnovna škola "Anta Bogićević" osnovana je 1795. godine. "Krajem 1795. godine neki tršićanin Grgurević otvori u Loznici školu i otac Vukov pošalje ka knjemu. Pošto je ponovio "bekavicu" (sricanje u bukvaru), pređe na časlovac i postane "časlovcem", ali pre nego što svršio treći i poslednji kurs tadašnjg školovanja "Psaltir" i postao "Psaltircem" dođe kuga u Loznicu, rastera đake, škola se zatvori i Vuk se vrati u selo kući" - zapisao je Vukov biograf Ljubomir Stojanović, na osnovu Vukovog kazivanja I. I. Sreznjevskom.
            Loznička škola pominje se i 1815. godine mada je to bila godina vojevanja Srba u Drugom ustanku. Rad škole u Loznici može se pratiti iz godine u godinu od 1835. godine kad srećemo podatke o njoj u izveštaju direktora svih škola Srbije, Petra Radovanovića. Do 1858. godine postojala su samo muška odelenja, a te godine otvorena je i ženska škola čija je učiteljka bila Roksanda Petrović. Nuška i ženska škola radile su bez prekida do 1914. godine. 12.08.1914. godine Loznnica je bombardovana a škola srušena.
            Po završetku Prvog svetskog rata, nastava je održavana u tri zgrade, nenamenske i neuslovne, da bi 1928. godine bilo podignuto novo, savremeno školsko zdanje. U vreme Drugog svetskog rata, škola nije radila samo oko mesec i po dana mada su u njoj bili smešteni nemački vojnici. Posle 1944. godine škola je nosilac svih prosvetnih aktivnosti u gradu i bližoj okolini. Osnovna škola u Loznici, kako se zvala do 1951. godine, bila je četvororazredna, tad postaje osmorazredna i dobija ime lozničkog vojvode Ante Bogićevića. Ova škola je jedna od najznačajnijih u Srbiji, koliko po tome što su njeni đaci bili Vuk Karadžić, Jovan Cvijić, desetak doktora nauka, toliko i po kvalitetnom nastavnom radu.
            Godine 1988. godine izgrađena je i druga školska zgrada i sportska sala. Godine 1995. obeležavanjem jubileja renovirana je stara školska zgrada, građena 1928.god., uređeno je školsko dvorište, objavljena knjiga "Dva veka Vukove škole".