Gradska vlast

Mića Popović

             Prema mnogim znalcima srpskog slikarstva, najbolji slikar druge polovine 20. veka, lozničanin Mića Popović, obeležio je svoje vreme izuzetno vrednim likovnim ostvarenjima, filmovima koji su postali svojevrsne nezaobilazne stranice srpske filmske istorije i vrednim književnim delima. Bio je u svom vremenu i jedan od najnemirnijih umetnika koji je svojom buntovnom energijom menjao tokove i umetnosti i života. Rođen je u Loznici 1923. godine. Godine 1927. sa ocem Tomom, ovdašnjim učiteljem, i majkom Danicom, seli se u Beograd gde 1933. godine završava Osnovnu školu. Već kao gimnazijalac učestvuje sa tri slike na trinaestoj jesenjoj izložbi slika beogradskih umetnika u paviljobu "Cveta zuzorić". Likovnu akademiju upisuje 1946. godine. 1949. godine sklapa brak sa Verom Božičković koja se takođe bavi slikarstvom ali i crtežom, tapiserijom, pozorišnom i filmskom kostimografijom.
            Prvu samostalnu izložbu Mića Popović otvara 1950. godine. Posle toga dobija studijsku stipendiju za boravak u Francuskoj, u Parizu, odakle odlazi na studijska putovanja u Grčku, Egipat i Italiju. Ređaju se potom izložbe u Parizu, Lionu, Rijeci, Beogradu, Hagu, Novom Sadu, Manhajmu, Minhenu, Londonu, Bruklinu, Veneciji, Rimu, Stokholmu, Kalkuti, Bombaju, Nju delhiju, Kolombu, Dubrovniku, Rovinju, Poreču, Vašingtonu, Denveru, Milvokiju, Somboru, Zadru, Čikagu, Njujorku, Montrealu, Moskvi, Grčkoj, Nišu, Berlinu, Meksiko Sitiju, Budimpešti, Aleksandriji, Dortmundu i dosta često u Beogradu i Novom Sadu, samostalno i sa drugim umetnicima.
            Režirao je pet dugometražnih filmova, objavio jedan roman, tri knjige eseja i stotine članaka i putopisa. Načinio je ni sam ne zna koliko pozorišnih scenografija i kostima, čak je i režirao i jednu pozorišnu predstavu. Mića Popović je bio slikar čija se likovna opservacija može meriti sa opservacijama najznačajnijih evropskih slikara. Umro je u Beogradu 1998. godine.