Loznica info

Jovan Cvijić

Dr Jovan Cvijić, osnivač srpske geografske škole, rektor univerziteta, predsednik Srpske Akademije Nauka, rođen je 12.10.1865. godine u Loznici. On je ponesen velikom ljubavlju prema svom narodu, sa retkom upornošću, samopožrtvovanjem do krajnjih granica, naučnim žarom i oduševljenjem stvorio u oblasti nauke i svoje javne delatnosti tako velika dela da ona i danas nezamenljivo služe opštem progresu i slavi srpskog naroda.
Preci po očevoj liniji su mu iz sela Vrela, koje se nalazi na Drobnjačkoj površini Durmitora. Majka mu je iz patrijahalne porodice Avramovića iz sela Korenite, koje se nalazi nedaleko od manastira Tronoša u Jadru. Osnivačem familije smatra se Cvijo Spasojević, poznat kao Cvijo Vrelo, po selu gde je imao imanje i kuću. Iz njegovog imena je izvedeno prezime Cvijić. Njegov sin Todor je posle ženidbe sa Marijom Avramović, izradio porodičnu kuću u Staroj Varoši, izdignutom delu Loznice, nedaleko od crkve i škole "Anta Bogićević". Prvo školsko obrazovanje Jovan Cvijić je stekao u Loznici. Niže razrede gimnazije je završio u Šapcu. U novoj sredini i u tada najbolje urećenoj školi bio je najbolji

đak. Pored ostalih profesora tu je upoznao Vladimira Karića (1848. - 1893.) izvanrednog profesora geografije, pisca prvih udžbenika i velike monografije o Srbiji. Godine 1881. Jovan Cvijić iz Šapca prelazi u Beograd u peti razred gimnazije. Voleo je prirodne nauke, fiziku, hemiju, biologiju i geografiju. Prirodno-matematički odsek Filozofskog fakulteta završio je na beogradskoj velikoj školi. Školske 1888./1889. bio je profesor Druge beogradske gimnazije. Iduće godine je kao državni pitomac otišao u Beč, gde je četiri godine studirao fizičku geografiju i geologiju. Doktorat filozofije sa glavnom grupom geografije i geologije položio je 1892.god. u Beču. Cvijićeva disertacija "Karst" izdata je 1895. godine i na srpskom jeziku. Godine 1893. bio je postavljen u Beogradu za profesora Velike škole, docnijeg Univerziteta, na kojem je dva puta biran za rektora (1907. godine i 1919. godine). Ustanovio je Geografsku katedru i Geografski zavod na Velikoj školi 1893. godine. Osnovao je ugledno Geografsko društvo 1910. godine i njegov Glasnik 1912. godine. Za predsednika Srpske Akademije Nauka izabran je 1921. godine i na tom mestu ostao je do smrti 1927. godine.

Ceo svoj život posvetio je izučavanju Srbije i Balkanskog poluostrva. Mnogi njegovi rukopisi ostali su nedovršeni. Neki od njih objavljeni su posle njegove smrti, među njima dragoceni "Govori i članci" u četiri knjige. Iza njega ostala su velika dela kao što su: karst, klasifikacija planinskih sistema na Balkanskom poluostrvu, postanak velikih balkanskih jezera, otkriće glacijalnih tragova na balkanskim planinama, stanovništvo a naročito migracije, klasifikacija i tipologija seoskih i gradskih naselja, ocrtavanje najvažnijih kulturnih pojasa i zona civilizacije na poluostrvu, rekonstrukcija tipova balkanskih kuća od najstarijih do najnovijih itd.

[arhiva]

Vesti

21.Maj 2012.
Rudnik je realnost